Onze rijke geschiedenis, geniet van de mooie herinneringen

2002 2002
2003 2003
2004 2004
2005 2005
2006 2006
2007 2007
2008 2008
2009 2009
2010 2010
2011 Vrijdag 2011 Vrijdag
2011 Zaterdag 2011 Zaterdag
2012 2012
2013 2013

2002

Ricky Gordon, The Romantics & J. Vincent Edwards

Logo Radio MalaikaHet rockconcert ‘Such a night’ vond voor het eerst plaats in de zomer van 2002. Deze eerste editie was een regelrecht schot in de roos. Ruim 500 toeschouwers genoten van een swingende muzikale avond. De eigenlijke basis van dit festival werd echter jaren eerder gelegd, door een aantal medewerkers van het lokale radiostation ‘Radio Malaika’. Deze Zeelse zender geeft de muziek uit de jaren ’60 en ’70 de ruimte die het verdient. En dat weet menig luisteraar te waarderen. De muzikale band die tussen luisteraars en radiomakers gecreëerd werd, resulteerde zo in tal van activiteiten.

The RomanticsZo vonden bv. de ‘Get Back with Company Store’-rockconcerten hun oorsprong bij Malaika. De kracht van de organisatie zat in de kwaliteit en explosiviteit, die door de diverse bands ten gehore werd gebracht. Groepen als ‘The Romantics’, ‘The Rocks’, ‘Catch 22’, ‘Nie Neute’ en ‘The Apples’ gaven elk op hun manier kleur en spektakel aan de verschillende edities ervan.

 

rgHet idee voor ‘Such a night’ kwam er in mei 2002. Toen men aan radiomaker Chris Thompson de vraag stelde, om met Radio Malaika een eigen showavond te organiseren tijdens de Kouterfeesten, legde hij de vraag voor aan enkele muzikale aanverwanten. Over de keuze van het repertoire bestond geen twijfel: de gouden jaren ’60 en ’70 doen herleven in al hun glorie, dat was het doel van de organisatoren. In sneltempo werden er contacten en contracten gemaakt met zangers en muzikanten. De eerste naam die gestrikt werd was Ricky Gordon, de man die in 1974 maandenlang de hitlijsten domineerde met een remake van Elvis’ klassieker ‘Such a night’. Zo ontstond spontaan ook de benaming voor dit concert.

san2002jveDe tweede naam op de affiche werd ‘The Romantics’. De vijf muzikanten vertegenwoordigen samen zo’n 200 jaar rock ’n roll – ervaring en dat vertaalt zich zeker op het podium. Top of the bill van de eerste editie van ‘Such a night’ werd J. Vincent Edwards. Geboren in Newcastle (Engeland) begon Edwards z’n carriere in de Londense musical ‘Hair’. Z’n grote doorbraak in Europa maakte hij met het nummer ‘Thanks’. Vele hits volgden en zelfs bij de opkomst van de disco wist Edwards zich te handhaven met hits als ‘Love hit me’ en ‘Right back where we started from’, waarvan dit laatste hem zelfs wereldfaam bezorgde. De eerste editie van ‘Such a night’ was een onvergetelijke avond.

Eind 2003, na een succesvolle tweede editie van Such A Night overigens, blijkt dat Radio Malaika niet door de beruchte erkenningsronde geraakt is. De Zeelse zender moet dus noodgedwongen stoppen. Het team van Such A Night staat voor een moeilijke keuze maar beslist toch om onafhankelijk verder te gaan. Er komt dus een derde editie. En dat blijkt achteraf de enige goeie keuze geweest te zijn want ook deze derde en de volgende edities werden stuk voor stuk mooie en onvergetelijke momenten, zowel voor de organisatoren als voor het muzikaal genietende publiek.

2003

The Romantics, Burt Blanca & Dave Berry

12/07/2003, Sporthal “De Zeven”, Zele

Onze eerste ‘Such A Night (SAN)’ was een succes, dus dan is het extra spannend om een tweede editie te organiseren.  Maar dankzij een fantastisch publiek, schitterende muzikanten en artiesten met een enorm krachtige uitstraling, goede techniek, sponsors die voor meer dan 100 % achter ons stonden en supergemotiveerde medewerkers, werd het weerom een muziekfeest. We zijn die (ongeveer) 700 bezoekers nog altijd dankbaar voor hun dansende en feestende medewerking.

De muzikanten hadden er ook duidelijk zin in om voor zulk een enthousiast publiek te spelen. The Romantics en Burt Blanca zorgden met hun rechttoe-rechtaanstijl voor een bliksemstart, elk met hun eigen accent. Dave Berry, met zijn specifieke en toch wel speciale gevoel voor show en stijl, maakte de avond compleet, apart en onvergetelijk.

 

2004

Hank The Knife and The Jets, No Joke & Shocking Blue

10/07/2004, Sporthal “De Zeven”, Zele.

Ook de derde maal begonnen we vol energie weer aan een volgende editie van onze Such A Night. Ons publiek, u dus, was weer zo enthousiast geweest over de tweede editie, dat we er weerom een onvergetelijke avond van wilden maken.

Hank The Knife and The Jets zetten met hun hardere en snellere gitaarwerk het muziekfeest in gang. De stuk voor stuk topmuzikanten van No Joke brachten een selectie van de beste pop- en (vooral) rocknummers en zorgden op die manier voor een feest van herkenning. De avond werd afgesloten met een icoon van de Nederlandse rockmuziek: Shocking Blue, die bewezen dat ze terecht als eerste Nederlandse band ooit een nummer 1 haalden in de Billboard Hot 100.  Ondanks de ondertussen opgelopen temperatuur in de zaal (ventilatoren op het podium waren niet genoeg, wie herinnert zich nog dat hun zangeres Mariska Veres constant met een waaier stond te wuiven?), gaven zij echt alles en zorgden op die manier voor een muzikaal topfeest. Een feest dat we met hen helaas niet meer gingen kunnen overdoen want op 2 december 2006 vernamen wij het spijtige overlijden van frontzangeres Mariska Veres.

Jammer was ook dat Hank The Knife and The Jets achteraf niet van tegenspoed gespaard bleven: hun bassist Pierre Beek overleed op 24 mei 2009.

2005

The Rocks, Royce Voice, The Tremeloes & The Fortunes

09/07/2005, Sporthal “De Zeven”, Zele.

Een extreem sterke affiche voor onze 4e editie en onze eigen verwachtingen werden gelukkig allemaal waargemaakt, zodat we na afloop heel gelukkig konden opruimen, wetend dat we enkele honderden echte muziekliefhebbers weerom een onvergetelijke avond hadden bezorgd.

The Rocks moesten zich niet ver verplaatsen om deze 4e editie te openen. Met een playlist bestaande uit zuivere rockclassics met de nodige CCR-inslag, zorgden zij op korte tijd en met gemak dat de sfeer er al snel in zat. Ook het gastoptreden van de klassiek geschoolde Royce Voice (met nummers van … inderdaad) was een schot in de roos. Ondertussen was het weerom lekker warm in de zaal, iets waar The Tremeloes geen rekening mee hadden gehouden voor kun kledingkeuze. Hun donkere kledij en lederen broeken zorgden ervoor dat de zweetdruppels uit hun pijpen sijpelden en van hun neus druppelden, maar ook al stonden zij ter plekke te verdampen, ze bleven superenergiek schitterende extended versions van hun grootste hits spelen en ook onze dansvloer had meer dan werk genoeg. De afsluiter, The Fortunes, was dan misschien minder “fuiverig”, de knap gespeelde muziek, stijlvol, clean en op topniveau zorgde voor een wereldklasseoptreden dat niet te missen was. Mission accomplished alweer!

Helaas moesten we later, op 10 januari 2008, ook even slikken toen we vernamen dat zanger Rod Allen, tevens oprichter van The Fortunes, overleden was. Gelukkig hebben we allemaal de mooie herinneringen nog.

 

2006

Mr. P. & The Cadillacs, Herman’s Hermits & The Rubettes ft. Alan Williams

08/07/2006, Sporthal “De Zeven”, Zele.

Dit was onze heetste editie ooit. Letterlijk dan: het was al enkele dagen volop zeer sterk aan het zomeren en de temperatuur in de sporthal was dan ook tot zeer hoge waarden gestegen. Onmogelijk om daar nog iets van inspanningen zoals dansen of feesten in te doen. Gelukkig was er de brandweer die het gebouw langs de buitenkant wat afkoelde en met blazers het hele gebouw ventileerde met de toch wel frissere buitenlucht. Echt fris werd het nooit, maar het werd gelukkig wel een stuk comfortabeler en dat was echt wel nodig, al bleef het niet lang fris met onze energieke artiesten …

Mr. P. & The Cadillacs waren een revelatie: allemaal netjes uitgedost in een pak uit de jaren ’50 en ook de muziek klopte echt. Je geloofde zonder moeite dat je opnieuw in de jaren ’50 zat. Ze hadden ook nummers gekozen met het nodige tempo in, dus ondanks de hoge temperaturen, zat de feestsfeer er al direct in, van bij het eerste nummer was het al “prijs” op de dansvloer. Herman’ s Hermits namen ons vervolgens mee naar de jaren ’60, met hun typisch Engelse rockklanken van hun eigen nummers, maar ook met andere, zeer herkenbare 60s-hits. Het was ook duidelijk te merken dat zij nog zeer vaak optraden want elk nummer was gewoon af. The Rubettes ft. Alan Williams mochten de avond afsluiten en dat deden zij dan ook voortreffelijk op alle vlakken: ze brachten een stoomtrein van hits, schitterend gespeeld en gezongen, gebruikten de nodige humor en hadden nog steeds een knap gevoel voor “show”. Op alle vlakken een schitterende en complete afsluiter van de avond dus.

 

 

2007

Mr. P & The Cadillacs, Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich en Mungo Jerry

07/07/2007, Sporthal “De Zeven”, Zele.

2007, het jaar dat we voor de eerste keer Such A Night in de openlucht gingen organiseren. Niet dus, want het weer zat echt niet mee. Dus opnieuw binnen in de sporthal.

Omdat we in 2006 zo een beetje omvergeblazen waren door het optreden van Mr. P & The Cadillacs, mochten zij dit jaar terugkomen. De heren hadden weerom hun teletijdmachine meegebracht en voor we het wisten, zaten we weer allemaal in de meest swingende momenten van de jaren ’50. De groep met de langste naam op onze affiche ooit, Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich, nam de verantwoordelijkheid voor sfeer en gezelligheid vlekkeloos over. Een feest van herkenning spatte van het podium en de heren hadden nog steeds een fantastische prodiumpresence waarmee ze een diepe indruk maakten. Onze laatste artiest toonde dat hij nog steeds dezelfde muzikale virtuositeit had als vroeger. Mungo Jerry zorgde ervoor dat er zeker niemand in slaap viel op het latere uur met de “hardere” rock en blues uit de jaren ’60 en ’70. Halfhard of keihard, alles werd met een aan perfectie grenzende kwaliteit gespeeld. Een energierijk slot van een mooie avond.

En weerom hadden we geluk dat ze bij ons waren want twee jaar later moesten we weerom iemand betreuren: Dave Dee van Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich overleed op 9 januari 2009.

 

2008

Toni Macaroni & The Swinging Devils, The Animals &  Queen Revival Band

12/07/2008, Sporthal “De Zeven” – openluchtterrein.

Ondanks het wankele weer namen we deze keer toch het besluit om ons festival in de openlucht te organiseren. Gelukkig werkte het weer de avond zeer goed mee. Meer dan 1000 bezoekers waren erbij en herinneren zich de memorabele afsluiter: de Queen Revival Band.

Toni Macaroni & The Swinging Devils openden de avond op een gewoon gezellige manier met een overvloed aan covers van weleer, met op het einde de nodige acrobatische kunsten op het podium.

The Animals, of “The Old Boys” zoals ze zichzelf noemden, hadden een nieuwe zanger. Oud of nieuw: de band rockte nog steeds op een kwalitatieve manier de avond in.  Het werd een feest van herkenning en ook nog eens goed gebracht!

De afsluiter was echter dé klapper van de avond! Dat was niet alleen duidelijk op de avond zelf, maar ook onze mailbox zat de dagen nadien vol lofbetuigingen. Het ging om de Queen Revival Band: hooggeschoolde muzikanten uit Duitsland die zich hebben toegelegd op het opnieuw tot leven wekken van Queen. Die combinatie van toewijding en oog voor detail, zorgde voor een onvergetelijke belevenis: vanaf de eerste noot knalde een enorme energiegolf van het podium en stond iedereen in vuur en vlam. De speciale maniertjes, de verkleedpartijen en de stemacrobatie van wijlen Freddie Mercury werden daarbij ook nog eens op een authentieke manier neergezet! Een onvergetelijke show!

2009

Million Dollar Sunrise, The Rubettes ft. Alan Williams & In Dreams

11/07/2009, Sporthal “De Zeven” – Festivaltent

Onze laatste Such A Night in Zele! Voor de gelegenheid in een prachtige kadertent van 20 bij 50 meter: alles voor een zo comfortabel mogelijke beleving.

De avond werd geopend door Million Dollar Sunrise die al direct een paar swingende deuntjes uit de jaren ’50 opzetten. Veel beweging op het podium en een brandende piano zorgden ook voor een visueel geslaagd optreden.

Omdat ze in 2006 een onvergetelijke indruk hadden achtergelaten, hadden we The Rubettes ft. Alan Williams nog eens opnieuw uitgenodigd. Topmuzikanten, topshow, dus weerom een groot succes en een hoop danssfeer, net zoals vorige keer.

Na wat “technische probleempjes”, konden we afsluiten met een gelegenheidsproject van Frank Ermgodts en Paul MichielsIn Dreams, met inderdaad: de muziek van Roy Orbison als centraal punt. Van zulke twee topmuzikanten mag je wel wat verwachten en die verwachtingen werden dan ook ingelost: prachtig gespeelde Orbison-nummers waarbij ook de emotie in de stem werd overgebracht zoals alleen Orbison dat deed of kon. Het beetje wachten door de technische probleempjes, werd op die manier al heel snel vergeten!

 

 

2010

Gibson Brothers, Peter Koelewijn, Dave Berry & Golden Bis Band

03/07/2010  VERHUISEDITIE -> Festivalhal Berlare

En plots zaten we in een megagrote zaal. Heel veel opbouwwerk, maar het werd beloond.

De line-up zag er oorspronkelijk iets anders uit: met Barry Ryan in plaats van Dave Berry, maar helaas was Barry Ryan ziek en kon dus niet optreden. Maar ook voor de eerste keer op de nieuwe locatie zette Dave Berry een show van jewelste neer.

Beginnen deden we met Peter Koelewijn, de Nederlandse (praatgrage 😉 ) rocker zat duidelijk nog vol energie en was overal te vinden: op het podium, in de zaal, op de tafels, … De ambiance was al snel aanwezig.

Ook de Gibson Brothers toonden dat ze nog heel wat dansbaar werk in hun mars hadden. Met vaak extra lange versies van hun topnummers brachten ze de uitgaanssfeer terug naar het Donkmeer, wat vroeger een bekende en bruisende uitgaansplek was.

Begeleidingsband de ganse avond was de Golden Bis Band die die taak op een fantastische manier vervulde en dat vele uren lang, een prestatie!

2011 Vrijdag

A.B. Nono, J. Vincent Edwards, Mr. P & The Cadillacs, Queen Revival Band

03/07/2010 FEESTEDITIE! -> Festivalhal Berlare

En toen was er de 10e editie van Such A Night! We wilden er iets feestelijks van maken en deden dat met een heuse tweedaagse, met een feestband en met een terugblik naar eerdere successen.

Feestelijke bands genoeg die avond. A.B. Nono startte de avond op met goedgekozen en goedgebrachte, sterke covernummers. Een feest van herkenning. Ook J Vincent Edwards vulde dit prachtig aan met enkele van zijn eigen nummers. Mr. P & The Cadillacs brachten ons dan heel ver in het verleden met de swingende jaren ’50 en we werden weer compleet omvergeblazen door de krachtige, visuele en muzikaal weerom zeer hoogstaande show van de Queen Revival Band. Een beetje the best of the best dus!

2011 Zaterdag

Beatles Revival, Piet Veerman, The Equals, Swinging Soul Machine

04/07/2010 FEESTEDITIE! -> Festivalhal Berlare

Dag twee van onze feesteditie!

Een werkelijk krachtige en prachtige start met de sympathieke jongens van Beatles Revival legde de kwaliteitslat al onmiddellijk heel erg hoog! Gelukkig was ook een van de monumenten van de Nederlandse muziek, Piet Veerman, op zijn opperbest. Het was ook een blij weerzien met The Equals die het tempo weer wat omhoog brachten om dan de benen helemaal te kunnen verliezen met de Motown-trein van Swinging Soul Machine. Ook dag 2 was de naam feesteditie waardig want dansmomenten genoeg voor iedereen!

2012

George Baker, Ignace, Dave Berry, Johnny Logan & Golden Bis Band

09/06/2012 Festivalhal Berlare

Na de verjaardagseditie was het natuurlijk belangrijk om weerom met een sterk programma te komen.

De Golden Bis Band stond weerom een ganse avond supersterk om al de artiesten van passende begeleiding te voorzien. Het blijft een ongelooflijk knappe prestatie en er lag na afloop echt hier en daar een plasje water op het podium. Topsport!

Nederpop + 1 hit die hem wereldberoemd maakte: George Baker bewees dat hij nog steeds een podiumplek verdiende.

Eigenlijk hadden we dan Chip Hawkes van The Tremeloes verwacht, maar die man was op dat moment te ziek om zich te verplaatsen. Redder in nood was klassebak Dave Berry. Hij brak meteen een record: hij is namelijk de enige artiest die ooit 3 x bij ons te gast was (en we hebben het ons nooit beklaagd ook 😉 ).

Tussendoor kwam onze eigenste Ignace nog een kort gastoptreden doen: leuk en weerom heel wat leuke herinneringen.

Afsluiten deden we met wereldster Johnny Logan. Van echte kippenvelnummers (loepzuiver gezongen voor dubbel effect) tot swingende Ierse folk: een onvergetelijke show, met humor.

Een lange muzikale avond, maar wel top van begin tot einde.

2013

Brotherhood Of Man, Katrina of The Waves, Günther Neefs, Ignace & Golden Bis Band

04/05/2013 Festivalhal Berlare

Show op het podium en supergezellige, breed toegankelijke muziek: Brotherhood Of Man was het overperfecte voorgerecht van deze avond.

Katrina van The Waves was haar krachtige zelve en zorgde voor de nodige dansenergie met hier en daar wat jaren ’80-elementen.

Omdat u het plezant vondt en Ignace en wij ook, kwam ook hij nog eens langs voor een kort gastoptreden, leuk en sympathiek zoals steeds.

Afsluiten deden we eens uitzonderlijk met een superster uit eigen land, alleen weten we dat zelf niet altijd ;-). Günther Neefs is een topartiest en dat bewees hij ook met superswingende wereldklassiekers, gezongen met wereldklasse. Kwaliteit en dansbaarheid ten top.

Een volwaardig en gebalanceerd muzikaal menu dus op deze avond.